حسام، هرچه بود، در پست قبلی‌اش، حرف دلش را نوشت. با نام خودش. و منتشرش کرد، تا دیگران بدانند، حسام، مجیزگوی مجلس و فحاشِ در غیاب نیست. حالا بپرسیم از دوستانی که روی پست قبلی نظر داده‌اند. از چه می‌ترسند؟ آن‌که انگ خورد، من بودم، نه آن‌ها. پس چرا نام‌شان را می‌پوشانند؟